fbpx

Czym jest coaching?

 

       Coaching jest formą pomocy psychologicznej polegającej na rozmowie z klientem w celu rozwiązania problemów lub osiągnięcia zamierzonych celów. Coaching ma swoje korzenie w sporcie. Przyjmuje się, że za spopularyzowanie coachingu stoi Timothy Gallwey, który zwiększał efektywność swoich podopiecznych poprzez zmianę sposobu patrzenia na ich przeciwników. Uważał, że kluczem do sukcesu w tenisie jest pokonanie wewnętrznego rywala, który jest dużo groźniejszy, niż ten znajdujący się po drugiej stronie siatki. To podejście nazwał „wewnętrzną grą”.

 

       Gallwey uważał również, że jeżeli coach, potrafi pomóc graczowi wyzbyć się wewnętrznych przeszkód stojących na drodze jego efektywności lub je zmniejszyć bez ingerencji trenera tenisa, to pojawi się umiejętność uczenia się oraz działania, ostatecznie przekładając się na oczekiwany wynik. Można powiedzieć, iż coaching kładzie nacisk na proces podnoszenia wiary w siebie, a nie udzielania wskazówek z pozycji trenera mającego za sobą kilka lub kilkanaście lat doświadczenia. Dla trenera istotne będzie poprawienie chwytu, siła uderzenia, kondycja na korcie, natomiast dla coacha sposób myślenia o chwycie, sile uderzenia etc. Innymi słowy, coaching to nic innego jak maksymalizowanie własnej efektywności w obrębie już zdobytych zasobów i wiedzy.

 

       Coachowie przyjmują, że człowiek posiada ogromny potencjał, który manifestuje się dopiero w określonych, nieprzewidzianych sytuacjach oraz wtedy, gdy wewnętrzne blokady psychologiczne zostają zdjęte. Coach bardzo rzadko ingeruje w zewnętrzne środowisko klienta. Nie stosuje zewnętrznych bodźców. Nie karze i nie nagradza swojego klienta, nie stawia dodatkowych pachołków do przebiegnięcia, nie stymuluje rozwoju fizycznego, również, nie uczy swoich podopiecznych,  co jest domeną trenerów. Natomiast, oddziałuje na samego klienta rozmową, podważając jego dotychczasowe porażki, nakierowując go na niewypróbowane sposoby rozwiązania problemu, czy ucząc go kontroli poznawczej. Ten sposób pracy nie wymaga wiedzy od coacha z zakresu problemu z jakim zmaga się klient. Wg. Autora książki, Johna Whitmore „Coaching for Performance” Pomagacz musi się znać na  rozmowie i posiadać takie cechy jak: cierpliwość, bezstronność, okazanie wsparcia, umiejętność słuchania. Na szarym końcu listy znajdują się takie cechy jak: ekspertyza techniczna, wiedza oraz doświadczenie.

b3f14ba458f5656549080936b0859951

 

       Coach nie musi mieć wiedzy z zakresu dziedziny klienta z dwóch powodów. Po pierwsze, jedno z założeń coachingu mówi o tym, że to klient ma wszystkie dostępne zasoby do zmiany osobistej, zna swoje życie oraz jest za nie odpowiedzialny. Po drugie, wiedza coacha może być ograniczająca względem klienta. Na przykład, trener koszykówki przyjmując niskiego zawodnika, większość jego porażek będzie interpretował niskim wzrostem, nie zważając na inne czynniki mogące być problemem jego niskiej efektywności. Coach – zakładając, że nie będzie przyczyny porażek tłumaczył wzrostem – będzie próbował wydobyć od klienta jego subiektywne powody braku sukcesów. I jak się okazuje, po sesji taki koszykarz, często osiąga lepsze rezultaty. Ale czy z powodu motywacji napędzanej sprawczością, czy rzeczywistą zmianą, jest już pod znakiem zapytania.

 

       Dlatego dziś coaching rozwinął skrzydła i przybiera różne formy. Stał się pewnego rodzaju hybrydą. Połączeniem starej szkoły coachingu z kompetencjami trenera. Coaching operujący tylko na podnoszeniu kompetencji w zakresie dostępnej wiedzy klientowi stał się mało wydajny, a wręcz prowadził na manowce rozwoju osobistego. Dziś, dobry coach to taki, który potrafi podnosić umiejętności nie tylko w oparciu o psychikę i zdobyte doświadczenie klienta, ale również wykorzystać swoją wiedzę do pracy z nim. Stąd wysyp różnych książek coachingowych i coachów. Mamy specjalistów od biznesu, relacji, sportu, a nawet coachów życia tzw. Life coach. Nie zabraknie również różnych monografii traktujących o sprawach łóżkowych, a nawet tych o pielęgnacji skóry. I o ile, połączenie coachingu i mentoringu ma sens, bo łączy wiedzę w danej dziedzinie z umiejętnością pracy na psychice klienta, to zespolenie coachingu z wypryskiem na czole to już czysta herezja. Ale to temat na zupełnie inny wpis.

 

       Coaching to najświeższa forma pomocy psychologicznej wywodząca się ze sportu, w której przede wszystkim kładzie się nacisk na sprawczość jednostki. To od człowieka ma zależeć zmiana, to on ma wiedzieć co ma w swoim zachowaniu poprawić aby polepszyć jakość życia na różnych polach. Coaching staje się narzędziem nie tylko sportowym czy biznesowym, ale również pomagającym w kontaktach interpersonalnych i romantycznych. Obszary coachingu stały się bardzo szerokie, a coaching przez swoją stosunkową łatwość w pracy z klientem, bardzo popularny.

Nie ma jeszcze komentarzy.

Dodaj komentarz